Palowanie

Niekorzystne warunki gruntowo-wodne często komplikują budowę domu.

Wyjściem z sytuacji okazało się zastąpienie fundamentów tradycyjnych palowaniem gruntu.

Fundamenty mają za zadanie przenoszenie ciężaru budynku na grunt. Gdy jego nośność jest mała lub grunt wręcz nienośny, niejednorodny lub odkształcalny, charakteryzuje się wysokim poziomem wód gruntowych bądź znajduje się na terenie o dużym spadku, posadowienie domu w tradycyjny sposób może okazać się technicznie niemożliwe lub utrudnione i bardzo kosztowne. W takiej sytuacji dobrym rozwiązaniem jest wykonanie palowania fundamentów. Dzięki zastosowanie takiej metody można wybudować dom na gruntach każdego rodzaju - nawet na torfach i namułach czy przy wysokiej wodzie gruntowej – unikając jednocześnie kosztownych zabiegów odwadniania.

Palowanie to rodzaj fundamentu głębokiego. Pale sięgają bowiem w głąb gruntu i przenoszą ciężar na bardziej wytrzymałe warstwy. W zabudowie jednorodzinnej obciążenia te nie są duże, dlatego do posadowienia domów stosuje się mikropale. Charakteryzują się one niewielkim przekrojem ( do 30 cm), ale wysoką w stosunku do średnicy nośnością.

Parametry dla palowania fundamentu (ich średnica głębokość osadzenia oraz rozstaw) powinny być dostosowane do warunków wodnych i gruntowych oraz do obciążeń budynku.

Długość mikropali użyta do palowania gruntu zależy przede wszystkim od tego na jakiej głębokości warstwa nośna gruntu. Palowanie może być w formie: formowane(betonowanie) w gruncie - ten rodzaj sprawdza się przede wszystkim na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych - lub mieć postać gotowych, prefabrykowanych elementów żelbetowych bądź stalowych, które wbija się, wwierca lub wciska w grunt.

O zastosowaniu metody palowania fundamentów powinien decydować projektant po uprzednim zapoznaniu się z wynikami badań geotechnicznych gruntu. Badania te są jednym z warunków uzyskania pozwolenia na budowę. Polegają na wykonaniu odwiertów, pobraniu próbek i przebadaniu gruntu w kilku miejscach działki. Palowanie gruntu powinno się zastosować pod wszystkimi narożnikami domu, a także pod połączeniem ścian nośnych oraz w określonych odstępach wzdłuż tych ścian. Zazwyczaj nie są wymagane w miejscach, w których będą działowe, chyba że projektant zdecyduje inaczej. Palowanie fundamentów wykonuje się także dla schodów wejściowych oraz tarasu. W miejscach narażonych na większe obciążenie - na przykład pod kominami lub stopami fundamentowymi - robi się z kolei zagęszczenie palowania gruntu. Po geodezyjnym wytyczeniu budynku i osi fundamentu przystępuje się do palikowania miejsca palowania zgodnie z wytycznymi zawartymi w projekcie.

Prace fundamentowe z zastosowaniem formy betonowej palowania gruntu polegają na wywierceniu odpowiedniej wielkości otworów, umieszczeniu w nich zawiesiny, np. iłowej która wzmocni ściany otworu i nie dopuści do ich rozmycia, a następnie na uzupełnieniu otworu zaczynem cementowym wtłaczanym pod ciśnieniem. Do wykonania odwiertów przystępuje się wówczas, gdy przygotowana jest wystarczająca ilość zaczynu cementowego, który będzie wtłoczony do otworu. Zaczyn robi się na miejscu budowy z cementu portlandzkiego. Wiercenie odbywa się bez wstrząsów, a tak zwany urobek wydobywa się wiertłem na zewnątrz.

Na niektórych gruntach trudnych, np. namułach konieczne jest wzmocnienie konstrukcji palowania. Służy do tego zbrojenie, które umieszcza się w otworze. Może być ono wykonane z prętów zbrojeniowych lub kształtowników stalowych, np. o profilu dwuteowym. Następnie otwór pod palowanie fundamentówuzupełnia się zaczynem.

Na koniec wszystkie elementy palowania gruntów łączy się, opierając na nich tak zwany oczep-wieniec żelbetowy, na którym dalej stawiane są dalej ściany i słupy.

Przybliżony koszt wykonania palowania można wycenić w przeliczeniu na powierzchnię budynku oraz na podstawie znajomości badań gruntu. Jest on uzależniony od liczby kominów czy narożników. Decydując się na taki fundament, należy się liczyć z wydatkiem rzędu kilku-kilkunastu tysięcy złotych (w zależności od rodzaju gruntu i powierzchni domu), ale i tak jest on bardziej ekonomiczny niż inne dostępne metody stosowane na gruntach trudnych, jak fundamenty na studniach czy wymiana gruntu.